غلامحسین بسته آهنگ
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ غلامحسین بسته آهنگ
آرشیو وبلاگ
      هیئت آل یاسین علیه السلام خورموج (بحث مهدویت و امامت و همچنین برنامه های مختلف فرهنگی)
وداع با رمضان از زبان امام سجاد (ع) نویسنده: غلامحسین بسته آهنگ - ۱۳۸٩/٦/۱٤

راز و نیاز امام سجاد

هنگام وداع ماه رمضان با‌  خداى خویش به‌  این دعا راز  ‌و‌  نیاز مى کرد


̶    اى خدا اى آنکه در‌  عطاء  ‌و‌  احسان به‌  خلق پاداش نخواهى 

̶    و هرگز از‌  عطا  ‌و‌  کرم به‌  بندگان پشیمان نشوى (که جود  ‌و‌  احسان تو‌  ذاتى  ‌و‌  از‌  پاداش خلق بى نیازى  ‌و‌  جود  ‌و‌  کرمت بر‌ بد  ‌و‌  خوب خلقان شامل است گرچه نیکو کار مطیع بیشتر لایق احسان تست  ‌و‌  عاصى بدکار کمتر (که فرمانبردارى بنده را‌  به‌  رحمت خدا نزدیک  ‌و‌  ناسپاسى دور مى سازد)

̶    و اى خدائى که‌  با‌  بنده خود مقابله به‌  مثل نمى کنى (که اگر بنده راه طاعت گیرد  ‌و‌  شکر نعمت کند بر‌ او‌  احسان کنى  ‌و‌  اگر به‌  راه عصیان رود منع نعمت فرمائى بلکه بر‌ همه خلق از‌  مومن  ‌و‌  کافر انبیاء  ‌و‌  اولیاء  ‌و‌  فرشتگان همه را‌  رحمت رحمانیت شامل  ‌و‌  نعمت عامت واصل خواهد بود. (که رحمتى وسعت کل‌  شیى ء) فرمودى  ‌و‌  هیچ مخلوقى را‌  محروم از‌   ‌آن رحمت نساختى اما رحمت رحیمى  ‌و‌  لطف خاص تو‌  خاص نیکوکاران است که‌  فرمودى (ان رحمه الله قریب من‌  المحسنین)  ‌و‌  درباره عموم خلق فرمودى (کلا نمد هولاء  ‌و‌  هولاء من‌  عطاء بک  ‌و‌  ما‌  کان عطاء ربک محظورا)

̶    بلکه اى خدا احسان تو‌  بى سابقه مقدم (بر استحقاق خلق است  ‌و‌  قبل از‌  لیاقت  ‌و‌  عدم لیاقت بندگان چنانکه نعمت وجود  ‌و‌  حیوه را‌  به‌  همه خلائق بى سابقه  ‌و‌  پیش از‌  قابلیت  ‌و‌  عدم قابلیت عطا فرمودى اما در‌  مقام رحمت رحیمى هرگز مومن  ‌و‌  کافر یکسان نیستند بلکه کافر محروم  ‌و‌  مومن هم متفاوت بر‌ حسب استحقاق به‌  مراتب ایمان  ‌و‌  طاعت  ‌و‌  معرفت است (لان شکرتم لازیدنکم  ‌و‌  لئن کفرتم ان‌  عذابى لشدید)  ‌و‌  عفو  ‌و‌  بخششت اى خدا از‌  فضل  ‌و‌  کرم تست بر‌ بندگان (نه استحقاق خلق)  ‌و‌  اما عقاب  ‌و‌  عذابت بر‌ خلق عدل محض است (و طبق استحقاق  ‌و‌  ابدا هیچ ظلم  ‌و‌  جورى از‌  تو‌  به‌  خلق نخواهد شد)  ‌و‌  حکم قضا  ‌و‌  قدرت (هر چه اقتضا کند بر‌ خلق) عین خیر  ‌و‌  صلاح است (و چنانکه بندگان در‌  قضاى الهى شر  ‌و‌  نقصى پندارند از‌  جهل  ‌و‌  نادانى است  ‌و‌  از‌  عدم احاطه به‌  صلاح نظام عالم آفرینش  ‌و‌  در‌  نظر انبیاء  ‌و‌  اولیاء  ‌و‌  عالمان ربانى  ‌و‌  حکیمان الهى هر‌  چه در‌  قضاى الهى است از‌  صلح  ‌و‌  جنگ  ‌و‌  فقر  ‌و‌  غنى  ‌و‌  صحت  ‌و‌  مرض  ‌و‌  خوش  ‌و‌  ناخوش همه خوش است  ‌و‌  ظهور کمالات وجود است  ‌و‌  عین لطف  ‌و‌  محض رحمت  ‌و‌  صرف خیر  ‌و‌  سعادت  ‌و‌  کمال خلق  ‌و‌  حسن نظام عالم است)


(ندانم که‌
  ناخوش کدام است یا‌  خوش
خوش است آنچه بر‌ ما‌
  خدا مى پسندد)


̶    اگر تو‌  اى خدا به‌  خلق چیزى عطا کنى هرگز مشوب  ‌و‌  ممزوج به‌  منت نخواهد بود ( زیرا عطاى تو‌  ذاتى وجودت بلا عوض  ‌و‌  غرض است  ‌و‌  بى تقاضاى شکر  ‌و‌  سپاس از‌  خلق  ‌و‌  خلائق در‌  مقابل نعمتهاى بى انتهاى تو‌  قابل نیستند که‌  منتى نهى یا‌  عوض خواهى  ‌و‌  اگر بندگان را‌  امر به‌  شکر نعمتت فرمودى  ‌آن شکر خود نعمت دیگرى است بر‌ آنها  ‌و‌  مزید احسانى از‌  تو‌  نسبت به‌  خلق نه  ‌آن که‌  شکر آنها عوض نعمتت خواهد بود بلکه توفیق عبد بر‌ شکر نعمت معبود که‌  توجه به‌  منعم  ‌و‌  به‌  معرفت خدا است بزرگتر از‌  هر‌  گونه نعمت ظاهر  ‌و‌  باطن است بلکه تمام نعمتها مقدمه است  ‌و‌  نعمت معرفت  ‌و‌  شناسائى منعم نتیجه  ‌و‌  مقصود اصلى از‌  خلقت است  ‌و‌  اى خدا اگر منع عطا کنى منع تو‌  هم ظلم  ‌و‌  تعدى به‌  خلق نخواهد بود (بلکه منعت خیر  ‌و‌  صلاح بندگانست  ‌و‌  لطف  ‌و‌  کرم در‌  حق آنهاست چنانکه در‌  اشعار منسوب به‌  امیرالمومنین (ع) است (المنع منه عطیه معروفه-  ‌و‌  الفقر احسان  ‌و‌  لطف عاجل) مفاد شعر آنکه منع خدا عطائى نیکوست  ‌و‌  فقر احسان  ‌و‌  لطف عاجل خدا در‌  حق بنده است)

̶    اى خدا تو‌  به‌  شکرگزاران نعمتت پاداش مى دهى در‌  صورتى که‌  تو‌  خود شکرت را‌  به‌  آنها الهام مى کنى 

̶    و هم آنکه حمد  ‌و‌  ستایش تو‌  به‌  جاى آرد تو‌  در‌  مقابل ستایش به‌  او‌  عطا مى بخشى  ‌و‌  حال آنکه تو‌  به‌  او‌  حمد  ‌و‌  ثنایت را‌  تعلیم دادى (چون حمد خدا ذکر اوصاف جمال  ‌و‌  کمال اوست  ‌و‌  شناسائى اوصاف الهیه به‌  تعلیم خداست  ‌و‌  بندگان بدون تعلیم الهى به‌  مقام معرفت اوصاف کمالیه حق نتوانند رسید به‌  عبارت دیگر چون خداى متعال به‌  چشم بصیرت آنها حسن  ‌و‌  جمال خود را‌  نشان دهد که‌  این معنى تعلیم خداست آنگاه بندگان حمد خدا که‌  تذکر اوصاف کمال اوست توانند کرد)

̶    اى خدا توئى که‌  (از لطف  ‌و‌  کرم) زشتى  ‌و‌  بدیهاى بندگان را‌  پنهان مى کنى  ‌و‌  اگر مى خواستى (کرم نکنى) آنها را‌  مفتضح  ‌و‌  رسوا مى ساختى  ‌و‌  (با همه عصیان بندگان) در‌  حق خلق لطف  ‌و‌  احسان مى کنى در‌  صورتى که‌  اگر مى خواستى منع جود  ‌و‌  احسان مى کردى  ‌و‌   ‌آن دو‌  قوم که‌  مفتضح  ‌و‌  رسوا نکردى  ‌و‌  منع احسان نفرمودى هر‌  دو‌  مستحق رسوائى  ‌و‌  منع احسان بودند جز آنکه تو‌  بناى کارهاى خود را‌  بر‌ فضل وجود  ‌و‌  احسان مقرر داشته اى  ‌و‌  با‌  قدرت کامل (بر انتقام) جریان قدرتت را‌  بر‌ عفو  ‌و‌  گذشت از‌  گناهان خلق قرار داده اى 

̶    و معصیت کاران را‌  با‌  حلم  ‌و‌  بردبارى روبرو کنى (و عاصیان با‌  حلم تو‌  را‌  ملاقات کنند)  ‌و‌   ‌آن کس که‌  با‌  عصیان  ‌و‌  گناه قصد ظلم به‌  نفس خود دارد او‌  را‌  مهلت براى توبه  ‌و‌  پشیمانى دهى تا‌  به‌  واسطه حلم  ‌و‌  امهال به‌  درگاهت به‌  توبه  ‌و‌  انابه باز آید  ‌و‌  تعجیل در‌  عقاب آنها نکنى تا‌  به‌  سبب توبه آنانکه مستوجب قهر  ‌و‌  عذابند هم هلاک نشوند  ‌و‌  هم آنان که‌  مستحق شقاوت  ‌و‌  حرمانند به‌  واسطه کرم  ‌و‌  رحمتت از‌  شقاوت برهند پس‌  از‌  طول مدت امهال  ‌و‌  اعتذار  ‌و‌  اتمام حجت پى در‌  پى تو‌  اى خداى کریم که‌  (این مهلت دادن براى توبه  ‌و‌  بازگشت به‌  سوى تو)  ‌آن هم از‌  عطوفتت  ‌و‌  لطف  ‌و‌  کرم (نامنتهاى) تست اى خداى با‌  حلم  ‌و‌  بردبار

̶    توئى که‌  درى به‌  سوى عفو  ‌و‌  بخششت به‌  روى بندگان باز کردى  ‌و‌  نامش را‌  توبه نهادى  ‌و‌  براى این درگاه توبه آیتى براى دلالت  ‌و‌  راهنمائى خلق (در کتاب وحى خود قرآن کریم) فرستادى تا‌  خلق به‌  واسطه گناه گمراه نشوند (یعنى به‌  واسطه  ‌ى‌  عصیان خود را‌  محروم از‌  رحمتت نپندارند)  ‌و‌  به‌  واسطه توبه به‌  درگاهت راه جویند

̶    مبارک است نام پاکت  ‌و‌   ‌آن آیه  ‌آن است که‌  فرمودى (توبوا الى الله توبه نصوحا عسى ربکم ان‌  یکفر عنکم سیئاتکم  ‌و‌  یدخلکم جنات تجرى من‌  تحتها الانهار یوم لا‌  یجزى الله النبى  ‌و‌  الذین آمنوا معه نورهم یسعى بین ایدیهم  ‌و‌  بایمانهم یقولون ربنا اتمم لنا نورنا  ‌و‌  اغفرلنا انک على کل‌  شیى ء قدیر) الا اى اهل ایمان به‌  درگاه خدا توبه کنید توبه  ‌ى‌  نصوح (با خلوص  ‌و‌  دوام که‌  دیگر نشکنید) باشد که‌  خدا گناهانتان را‌  مستور  ‌و‌  محو گرداند  ‌و‌  شما را‌  در‌  باغهاى بهشتى که‌  زیر درختانش نهرها جارى است داخل کند در‌   ‌آن روزى که‌  خدا پیغمبر خود را‌   ‌و‌  گرویدگان به‌  او‌  را‌  ذلیل  ‌و‌  خوار نسازد (بلکه عزیز  ‌و‌  سرفراز گرداند) در‌   ‌آن روز نور (ایمان  ‌و‌  عبادت) آنها در‌  پیش رو‌   ‌و‌  سمت راست ایشان مى رود (و راه بهشتشان مى نماید)  ‌و‌  مومنان در‌   ‌آن حال (از روى شوق  ‌و‌  نشاط) گویند پروردگارا تو‌  نور ما‌  را‌  به‌  حد کمال رسان  ‌و‌  ما‌  را‌  (به لطف  ‌و‌  کرم خود) ببخش که‌  تنها تو‌  بر‌ هر‌  چیز توانائى (و بر‌ عفو همه  ‌ى‌  گناهکاران قادرى) پس‌  چیست عذر گناهکارى که‌  از‌  ورود به‌  این منزلگاه (امن  ‌و‌  امان) توبه خود را‌  غافل مى سازد (و به‌  توبه نمى پردازد) با‌  وجودى که‌  تو‌  این درگاه توبه را‌  به‌  روى خلق گشودى  ‌و‌  همه را‌  به‌  این در‌  راهنمائى کردى 

̶    و اى خدا توئى که‌  در‌  معاملات بندگانت با‌  تو‌  بر‌ خود لازم کردى که‌  سود بندگان منظور دارى (و یک عمل خیر را‌  ده‌  پاداش دهى)  ‌و‌  هنگامى که‌  بر‌ حضرتت وارد شوند (یعنى روز مرگ که‌  تو‌  را‌  ملاقات کنند) آنها را‌  رستگارى  ‌و‌  سعادت بخشى  ‌و‌  زیاده از‌  پاداششان به‌  آنها عطا فرمائى 

̶    (مبارک  ‌و‌  متعالى است نام پاکت) در‌  کتاب خود (براى بشارت بر‌ این زیاده بر‌ پاداش بندگان  ‌و‌  لطف  ‌و‌  رحمت به‌  خلق) فرمودى (من جاء بالحسنه الخ) هر‌  کس کار نیکو کند (و یک عمل خیر براى رضاى خدا به‌  جاى آرد) او‌  را‌  ده‌  برابر پاداش خواهد بود  ‌و‌  هر‌  کس کار زشت کند جز به‌  قدر  ‌آن کار بد مجازات نشود)  ‌و‌  باز در‌  کتاب خود فرمودى (مثل الذین ینفقون الخ) مثل آنانکه مالشان را‌  در‌  راه خدا انفاق کنند به‌  مانند دانه اى است که‌  (در کشتزار) از‌  یک دانه هفت خوشه بروید  ‌و‌  در‌  هر‌  خوشه صد دانه درج باشد (که یک دانه هفتصد شود) (و خدا بر‌ هر‌  که‌  خواهد از‌  این مقدار (یک بر‌ هفتصد) هم بیفزاید (و هر‌  که‌  بخواهد  ‌و‌  صلاح داند بیش از‌  آنچه پاداش اوست بى حد از‌  رحمت بى منتهاى خود عطا مى کند)  ‌و‌  باز در‌  کتاب خود فرمودى (من ذا الذى الخ) کیست که‌  خدا را‌  وام دهد (یعنى قرض الحسنه دهد براى رضاى خدا به‌  حاجتمندان) تا‌  خدا بر‌ او‌  به‌  چندین برابر بیفزاید  ‌و‌  همچنین در‌  کتاب کریمت قرآن نظائر این آیات نازل فرمودى که‌  حسنات بندگان را‌  به‌  اضعاف مضاعف (از رحمت واسعت) عطا فرمائى 

̶    و باز تو‌  اى خدا بندگان را‌  به‌  کلام خود از‌  عالم غیب دلالت فرمودى  ‌و‌  ترغیب  ‌و‌  تشویق نمودى تا‌  به‌  حظ  ‌و‌  بهره کامل خود بهره مند شوند که‌   ‌آن حقایق را‌  که‌  در‌  قرآن از‌  عالم غیب فرستادى اگر از‌  آنها مستور مى داشتى (و به‌  واسطه کتاب آسمانى قرآن تعلیمشان نمى فرمودى)  ‌آن حقایق را‌  نه هرگز به‌  چشم مى دیدند  ‌و‌  نه به‌  گوش مى شنیدند  ‌و‌  نه پرواز عقل  ‌و‌  افکارشان به‌  انجام مى رسید چنانکه در‌  قرآن فرمودى (اذکرونى الخ) مرا یاد کنید تا‌  شما را‌  یاد کنم  ‌و‌  شکر  ‌و‌  سپاس مرا (بر نعمتهاى بى شمارى که‌  عطا کردم) به‌  جاى آرید  ‌و‌  کفران مى کنید  ‌و‌  باز فرمودى (لان شکرتم الخ) اگر از‌  نعمتهاى من‌  شکرگزارى کردید البته من‌  بر‌ نعمت شما بسیار مى افزایم  ‌و‌  اگر کفران کردید همانا عذاب من‌  بسیار سخت است ( یعنى شما را‌  از‌  معرفت منعم  ‌و‌  حظ نعمت بسیار محروم مى سازم)

̶    و باز در‌  کتاب مقدست فرمودى (ادعونى استجب لکم) مرا از‌  دل به‌  اخلاص کامل بخوانید تا‌  دعاى شما را‌  مستجاب کنم  ‌و‌  آنان که‌  از‌  دعا  ‌و‌  عبادت من‌  اعراض  ‌و‌  سرکشى کنند زود با‌  ذلت  ‌و‌  خوارى در‌  دوزخ (قهر حق) داخل شوند (آن قدر دعا به‌  درگاهت محبوب تست که‌  در‌  این آیه  ‌ى‌  مبارکه دعاى بندگان را‌  به‌  درگاهت عبادت نام کردى  ‌و‌  ترک تضرع  ‌و‌  دعا را‌  تکبر) (و خودبینى  ‌و‌  غرور  ‌و‌  سرکشى از‌  فرمان خدا) خواندى  ‌و‌  بر‌ ترک دعا به‌  درگاهش بر‌ دخول در‌  آتش دوزخ با‌  ذلت  ‌و‌  خوارى خلق را‌  وعید دادى  ‌و‌  سخت ترسانیدى 

̶    پس خلائق به‌  لطف  ‌و‌  کرم تو‌  به‌  ذکر  ‌و‌  دعا موفق شده  ‌و‌  یاد تو‌  مى کنند  ‌و‌  به‌  فضل  ‌و‌  احسانت بر‌ شکر  ‌و‌  سپاست به‌  حقیقت توفیق مى یابند  ‌و‌  به‌  امر تو‌  جرات کرده  ‌و‌  به‌  دعاء  ‌و‌  راز  ‌و‌  نیاز با‌  حضرتت زبان مى گشایند (چون اگر تو‌  امر به‌  دعا نمى کردى مخلوق ضعیف چه جرات داشت که‌  با‌  سلطان باعظمت ملک وجود به‌  دعا  ‌و‌  راز  ‌و‌  نیاز لب گشاید  ‌و‌  خواهش  ‌و‌  تمنا کند؟)  ‌و‌  تصدق  ‌و‌  احسانها که‌  خلق به‌  فقرا در‌  راه تو‌  مى کنند براى طلب مزید احسان تست (پس بندگان در‌  صدقه با‌  تو‌  معامله ربوى کنند که‌  بر‌ حسب وعده تو‌  در‌  مقابل هر‌  دینارى هفتاد  ‌و‌  بیشتر از‌  لطف حضرتت عوض گیرند  ‌و‌  تو‌  هم به‌  وعده  ‌ى‌  خود وفا کرده  ‌و‌  عطا خواهى کرد)  ‌و‌  در‌  عین حال صدقه  ‌و‌  احسانهایشان به‌  فقیران سبب نجاتشان از‌  قهر  ‌و‌  غضب تو‌  خواهد شد  ‌و‌  به‌  رضا  ‌و‌  خشنودیت نائل مى شوند (یعنى گناهانى که‌  مرتکب شدند  ‌و‌  بدان سبب مستوجب غضب تواند به‌  واسطه صدقه به‌  فقرا مى بخشى  ‌و‌  عفوشان مى کنى  ‌و‌  چون فقیران را‌  شاد  ‌و‌  خشنود کردند تو‌  از‌  آنها راضى  ‌و‌  خشنود مى شوى)

̶    و اگر یک مخلوقى با‌  مخلوق دیگرى اینگونه رفتار کند که‌  تو‌  بندگان را‌  ارشاد کردى (یعنى به‌  او‌  گوید که‌  اگر به‌  فقیران صدقه اى دادى  ‌و‌  دلى را‌  شاد کردى من‌  به‌  تو‌  هفتاد برابر  ‌و‌  بیشتر عوض دهم  ‌و‌  از‌  گناهت درگذرم  ‌و‌  به‌  لطف  ‌و‌  کرم از‌  تو‌  خشنود شوم)  ‌آن مخلوق کارى بسیار پسندیده کرده  ‌و‌  به‌  احسان  ‌و‌  نیکوکارى موصوف خواهد بود  ‌و‌  به‌  انعام  ‌و‌  لطف  ‌و‌  کرم به‌  هر‌  زبان ستایش خواهد شد پس‌  تو‌  را‌  اى خدا (که بندگان را‌  تعلیم دادى که‌  صدقه دهند تا‌  در‌  عوض به‌  آنها لطف  ‌و‌  کرم بسیار کنى  ‌و‌  گناهشان عفو فرمائى همین امر به‌  صدقه دادن تو‌  احسان بزرگى است در‌  حق ما‌  ما‌ هم بر‌ این احسان) حمد  ‌و‌  ستایش  ‌و‌  سپاسگزارى مى کنیم تا‌  به‌  سر‌  حدى که‌  ما‌  را‌  راه به‌  ستایش حضرتت یافت شود (یعنى تا‌  آنجائى که‌  حد معرفت ما‌   ‌و‌  ادراک ما‌  به‌  حمد  ‌و‌  ستایش تو‌  است نه  ‌آن حمدى که‌  لایق تست  ‌و‌  ثنائى که‌  تو‌  خود را‌  به‌   ‌آن ستایش کنى  ‌و‌  الا حمد حقیقى حضرتت  ‌آن است که‌  تو‌  خود را‌  بدان ستودى سبحانک ما‌  اثنى ثناء علیک انت کما اثنیت على نفسک) کلام رسول خاتم  ‌و  عقل کل‌  عالم  ‌و‌  سید ولد آدم است)  ‌و‌  تا‌  آنجا که‌  لفظ  ‌و‌  عبارت براى حمد  ‌و‌  ثنایت به‌  زبان توان آورد  ‌و‌  مادامى که‌  قوت فهم ما‌  به‌  معنائى بر‌ مقام حمدت که‌  ادراک اوصاف کمال تست راه تواند یافت  ‌و‌  عقل قاصر  ‌و‌  فکرت کوتاه ما‌  توانائى انتقال داشت (و الا)


(ما نتوانیم حق حمد تو‌
  گفتن
با همه کروبیان عالم بالا)


̶    اى خدائى که‌  به‌  فضل  ‌و‌  احسان بى انتهاى خویش بندگانت را‌  غرق نعمت کردى  ‌و‌  از‌  آنان حمد  ‌و‌  ثناى خود خواستى (در صورتى که‌  از‌  حمد  ‌و‌  ثناى خلق به‌  کلى بى نیازى پس‌  براى آنکه بندگان را‌  به‌  واسطه حمد  ‌و‌  ثنایت که‌  ذکر اوصاف کمال  ‌و‌  جمال تست با‌  خود انس دهى تا‌  از‌  انس به‌  حضرتت به‌  عالم شهود حسن اعظمت که‌  منتهاى آرزوى عارفان است نائل شوند  ‌و‌  به‌  لذت  ‌و‌  ابتهاج بى انتهاى  ‌آن حسن کل‌   ‌و‌  کل‌  حسن به‌  سعادت عظمى رسند به‌  دین سبب خلق را‌  امر به‌  حمد  ‌و‌  ثناى خود کردى  ‌و‌  نیز براى آنکه زبان  ‌و‌  دل به‌  ذکر حمد  ‌و‌  ثناى حضرتت مشغول دارند  ‌و‌  به‌  دین وسیله بدان سلطان عزت تقرب جویند خلق را‌  به‌  ذکر  ‌و‌  ستایشت دستور دادى  ‌و‌  الا ذات پاکت از‌  شکر  ‌و‌  سپاس خلق بى نیاز است  ‌و‌  لطف  ‌و‌  عطا  ‌و‌  نعمت  ‌و‌  احسانت بر‌ بندگان البته بى عوض  ‌و‌  بى غرض  ‌و‌  بى منت است) اى پروردگار چقدر انواع نعمت بى شمار  ‌و‌  عطاى وافرت میان ما‌  بندگان منتشر است  ‌و‌  توئى که‌  (بى تقاضا  ‌و‌  بى استحقاق ما) ما‌  را‌  به‌  فضل  ‌و‌  احسانت مخصوص گردانیدى 

̶    و بدین برگزیده (و شرع پسندیده) خویش ما‌  را‌  هدایت فرمودى  ‌و‌  به‌  راه معرفت خود که‌  بر‌ خلق سهل  ‌و‌  آسان فرمودى رهنمائى کردى  ‌و‌  براى تقرب نزد حضرتت  ‌و‌  وصول به‌  لطف  ‌و‌  کرامتت به‌  ما‌  چشم بصیرت (و آئینه دل روشن) عطا کردى 

̶    و اى پروردگارا تو‌  یکى از‌  برگزیده هاى  ‌آن وظائف (شریعت  ‌و‌  تکالیف عبودیت)  ‌و‌  فریضه هاى مخصوص ماه مبارک رمضان را‌  مقرر داشتى که‌  این ماه شریف را‌  بین دیگر ماهها امتیاز  ‌و‌  اختصاص دادى  ‌و‌  از‌  تمام زمانها  ‌و‌  دوران روزگاران اختیار کردى  ‌و‌  از‌  جمیع دوران سال این ماه (عزیز) را‌  برگزیدى (و برترى بخشیدى) چون در‌  این ماه (شریف) قرآن کتاب آسمانى (عظیم) را‌  نازل فرمودى (شرح باید دانست که‌  قرآن در‌  مدت بیست  ‌و‌  سه سال بر‌ پیغمبر اکرم (ص) نازل گردید  ‌و‌  مراد از‌  نزول  ‌آن در‌  ماه رمضان  ‌و‌  لیله القدر یا‌  نزول سوره  ‌ى‌  اول  ‌و‌  آیات اولیه قرآن است یا‌  مراد نزول قرآنى  ‌و‌  جمعى اجمالى بر‌ روح مقدس رسول در‌  این ماه بوده  ‌و‌  نزول فرقانى تفصیلى  ‌آن تدریجا  ‌و‌  نجوما نجوما در‌  ظرف بیست  ‌و‌  سه سال بوده یا‌  نزول  ‌آن به‌  واسطه  ‌ى‌  روزه  ‌ى‌  ماه رمضان که‌  رسول به‌  واسطه  ‌ى‌  روزه استعداد بیشترى بر‌ اخذ وحى یافت بوده یا‌  مراد از‌  رمضان  ‌و‌  لیله القدر که‌  فرمود عز من‌  قائل (انا انزلناه فى لیله القدر) قلب مقدس رسول «ص» است)  ‌و‌   ‌آن قرآن را‌  با‌  نور (علم  ‌و‌  حکمت) فرستادى (که بشر را‌  در‌  راه نظم معاش  ‌و‌  معاد روشن سازد  ‌و‌  تربیت جسمانى  ‌و‌  روحانى او‌  را‌  به‌  حد کمال رساند.)  ‌و‌  در‌  این ماه مبارک نور ایمان بندگان را‌  (به واسطه روزه که‌  صفاى باطن مى بخشد) مضاعف  ‌و‌  کاملتر گردانیدى  ‌و‌  روزه را‌  بر‌ مردم فرض  ‌و‌  واجب فرمودى  ‌و‌  (بیش از‌  سایر ماهها) ترغیب  ‌و‌  تشویق به‌  اقامه نماز در‌  شبهاى این ماه فرمودى  ‌و‌  به‌  واسطه شب قدر که‌  بهتر از‌  هزار ماه است جلال  ‌و‌  شرافت به‌  ماه رمضان بخشیدى 

̶    آنگاه این ماه با‌  فضل  ‌و‌  شرف را‌  به‌  ما‌  امت تخصیص دادى  ‌و‌  به‌  فضیلت روزه اش بین اهل ملل عالم ما‌  امت مرحومه را‌  برگزیدى ما‌  هم به‌  فرمان تو‌  روز را‌  روزه داشتیم  ‌و‌  شب را‌  به‌  یارى تو‌  به‌  اقامه نماز شب قیام کردیم  ‌و‌  از‌  انجام روزه  ‌و‌  نمازش منظور ما‌  این بود که‌  در‌  معرض رحمتت درآئیم  ‌و‌  سببى انگیزیم تا‌  قابل مثوبت  ‌و‌  لطف  ‌و‌  احسان حضرتت شویم چنانکه منظور تو‌  هم (از نماز  ‌و‌  روزه بندگان) همین بود (که بندگان به‌  واسطه این دو‌  عبادت صفاى قلب یافته  ‌و‌  شایسته رحمت  ‌و‌  لطف بى پایانت شوند بلکه به‌  دیده قلب لایق شهود جمالت گردند  ‌و‌  الا از‌  نماز  ‌و‌  روزه بندگان حضرتت بى نیاز است  ‌و‌  از‌  فعل  ‌و‌  ترکش تو‌  را‌  سود  ‌و‌  زیانى نیست)  ‌و‌  تو‌  اى خدا به‌  طاعاتى که‌  (رسولانت براى اینکه رو‌  به‌  سوى تو‌  آریم) ما‌  را‌  ترغیب  ‌و‌  تشویق کردند از‌   ‌آن طاعات بى نیازى  ‌و‌  آنچه بندگان از‌  فضل  ‌و‌  کرمت درخواست مى کنند بخشنده  ‌ى‌  بى عوضى (یعنى عبادات  ‌و‌  طاعاتى که‌  به‌  وحى تو‌  انبیا بر‌ امت واجب کردند بر‌ تو‌  نفع  ‌و‌  فائده ئى نداشت بلکه براى آنکه بندگان به‌   ‌آن عبادات از‌  رحمت نامنتهایت بیش منتفع شوند  ‌و‌  از‌  لطف احسان تو‌  بهره  ‌ى‌  کامل یابند ما‌  را‌  به‌  عبادتت تشویق کردند)  ‌و‌  تو‌  (اى سلطان ملک وجود) بهر بنده اى که‌  تقرب به‌  حضرتت مى جوید بسیار نزدیکى (و هیچ میانه تو‌  با‌  بندگان خداجو حجابى  ‌و‌  بعدى نخواهد بود  ‌و‌  به‌  مردم غافل هم که‌  جویاى تو‌   ‌و‌  طالب قرب حضرتت نیستند باز تو‌  نزدیکى آنها از‌  تو‌  دورند.
(دوست نزدیکتر از‌
  من‌  به‌  من‌  است
این عجبتر که‌
  من‌  از‌  وى دورم)

̶    اى خداى من‌  (لطف خاص حضرتت) مرتبه این ماه را‌  در‌  میان ما‌  (امت ختمى مرتبت) با‌  مقام محمود  ‌و‌  رتبه شرافت اقامه فرمود  ‌و‌  ما‌  هم با‌  این ماه عزیز رفیق  ‌و‌  هم صحبت نیکو شدیم  ‌و‌  بهترین  ‌و‌  عالیترین سود را‌  بین اهل عالم از‌  این ماه شریف بهره یافتیم (که این ماه عطاى خاص تو‌  بر‌ این امت بود نه امم دیگر)  ‌و‌  پس‌  از‌  آنکه مدت این ماه به‌  اتمام رسید  ‌و‌  زمانش سپرى شد  ‌و‌  عدد ایام شریفش به‌  پایان آمد ما‌  ازو مفارقت کردیم 

̶    با او‌  هنگام فراق وداع کردیم وداع کسى که‌  سخت درد فراقش بر‌ ما‌  مشکل بود  ‌و‌  مفارقتش سخت ما‌  را‌  غمین  ‌و‌  اندوهگین  ‌و‌  وحشتناک ساخت ولى عهد محبتش همیشه در‌  قلب ما‌  محفوظ  ‌و‌  حرمت  ‌و‌  جلالتش ملحوظ  ‌و‌  اداء حق وى بر‌ ما‌  حکم حتم گردید لذا ما‌  (این رفیق شفیق  ‌و‌  دوست عزیز شریف را‌  مخاطب ساخته و) مى گوئیم 

̶    سلام  ‌و‌  تحیت ما‌  بر‌ تو‌  اى شهر الله اکبر (اى ماه خداى بزرگ)  ‌و‌  اى عید مبارک دوستان خدا سلام  ‌و‌  درود ما‌  بر‌ تو‌  اى گرامى ترین یار  ‌و‌  مونس ما‌  از‌  همه دور روزگار  ‌و‌  اى بهترین ماه عزیز از‌  گردش تمام ایام  ‌و‌  ساعات زمان 

̶    درود  ‌و‌  تحیت ما‌  بر‌ تو‌  اى ماهى که‌  دعاها  ‌و‌  آرزوهاى بندگان از‌  درگاه خدا در‌  این ماه به‌  اجابت نزدیک شده  ‌و‌  کار خیر بیشتر از‌  اهل ایمان منتشر مى شود (چون به‌  واسطه روزه این ماه  ‌و‌  گرسنگى  ‌و‌  تشنگى از‌  شهوت حیوانى  ‌و‌  تن پرورى دور مى شوند  ‌و‌  به‌  صفات ملکوتى نزدیک لذا به‌  آرزوهائى که‌  هر‌  بنده ئى را‌  به‌  قرب خدا  ‌و‌  انس با‌  مولاست البته تا‌  حدى نزدیک خواهند شد  ‌و‌  بیشتر اعمال خیر  ‌و‌  نیکوکارى از‌  بندگان به‌  توفیق خدا در‌  این ماه انتشار خواهد یافت)

̶    درود  ‌و‌  سلام بر‌ تو‌  اى ماه مبارک که‌  همدم ما‌  بودى  ‌و‌  با‌  جلالت  ‌و‌  عزت  ‌و‌  قدرت نزد همه  ‌و‌  فراق  ‌و‌  فقدانت دلها را‌  سخت نالان ساخت آرى اهل ایمان همه به‌  تو‌  چشم امید داشتند (چون این ماه محو گناهان  ‌و‌  رفعت مقام روزه داران است) تو‌  درگذشتى  ‌و‌  الم فراقت دلها را‌  دردناک نمود

̶    و درود بر‌ تو‌  اى ماه عزیز که‌  چون به‌  ما‌  روى آوردى با‌  تو‌  انس  ‌و‌  الفت  ‌و‌  نشاط داشتیم  ‌و‌  چون منقضى شدى  ‌و‌  روى از‌  ما‌  بگردانیدى همه دلها را‌  وحشت زده  ‌و‌  محزون کردى 

̶    سلام بر‌ تو‌  (اى ماه مبارک) که‌  در‌  اثر همجوارى تو‌  دلها رقت  ‌و‌  شفقت با‌  هم داشت  ‌و‌  فسق  ‌و‌  گناه کمتر از‌  بندگان صادر مى شد (چون روزه قواى حیوانى را‌  ضعیف  ‌و‌  نور  ‌و‌  صفاى روحانى را‌  قوى مى گرداند لذا گناهان که‌  از‌  شهوت  ‌و‌  غضب حیوانى برمى خواست در‌  ماه رمضان کمتر از‌  مردم صادر  ‌و‌  شفقت  ‌و‌  مهربانى دلها به‌  هم افزون مى گردد)

̶    درود  ‌و‌  سلام بر‌ تو‌  اى ماه شریف که‌  بر‌ علیه شیطان (و نفس اماره) ما‌  را‌  یارى مى نمودى  ‌و‌  خوش رفیقى بودى که‌  طریق نکوکارى  ‌و‌  احسان را‌  بر‌ ما‌  آسان مى کردى (چون روزه صحیح شهوت  ‌و‌  غضب را‌  که‌  منشاء بدکارى است محو مى سازد  ‌و‌  نور  ‌و‌  صفاى دل را‌  که‌  منشاء نکوکارى است قوى مى گرداند لذا روزه داران را‌  نیکوکارى  ‌و‌  احسان کارى سهل است  ‌و‌  آسان  ‌و‌  زشتکارى  ‌و‌  عصیان کارى مشکل است)

̶    درود تحیت بر‌ تو‌  (اى ماه صیام) که‌  چقدر آزاد شده گان (از آتش دوزخ) در‌  تو‌  بسیار است 


̶    و  ‌آن کس که‌  احترام تو‌  را‌  کاملا رعایت کرده (به وظایف خود عمل نمود  ‌و‌  به‌  وجه صحیح روزه داشت) چقدر سعادتمند (ابد) گردید

̶    و تو‌  چه اندازه گناهان را‌  محو  ‌و‌  انواع عیوب را‌  مستور مى گردانى 

̶    درود  ‌و‌  تحیت بر‌ روانت اى ماه چقدر رحمت  ‌و‌  احسانت بر‌ گنهکاران  ‌و‌  هیبت  ‌و‌  جلالت در‌  قلوب اهل ایمان بسیار است 

̶    و درود بر‌ روانت اى ماه که‌  هیچ دور روزگاران با‌  دوران تو‌  در‌  نفاست (و شرافت  ‌و‌  حسن  ‌و‌  جمال) همانند نتواند شد

̶    سلام بر‌ تو‌   ‌و‌  درود بر‌ روانت اى ماهى که‌  (از وحى آسمانى با‌  نزول فرشتگان روحانى در‌  شب قدر) از‌  هر‌  امر  ‌و‌  فرمان الهى تو‌  را‌  سلام  ‌و‌  تحیت است 

̶    درود  ‌و‌  تحیت بر‌ روان تو‌  باد که‌  به‌  مصاحبتت (مشتاق  ‌و‌  مایل بودیم و) هیچ کراهت نداشتیم  ‌و‌  ملازمتت ما‌  را‌  ناپسند نبود

̶    درود ما‌  بر‌ روانت باد چنانکه تو‌  به‌  رحمت  ‌و‌  برکات بر‌ ما‌  وارد شدى  ‌و‌  مقدم مبارکت ما‌  را‌  از‌  دنس  ‌و‌  پلیدى گناهان پاک  ‌و‌  مطهر ساخت 

̶    درود بر‌ روانت سلام  ‌و‌  داع ما‌  با‌  تو‌  اى ماه مبارک نه از‌  روى ملالت  ‌و‌  دلتنگى است ترک روزه تو‌  نه از‌  خستگى  ‌و‌  انضجار (بلکه با‌  محبت قلبى  ‌و‌  شوق ذاتى به‌  ناچار با‌  تو‌  وداع نمودیم  ‌و‌  الم فراقت را‌  ناگزیر تحمل مى کنیم)

̶    درود بر‌ روان شریفت اى ماه که‌  پیش از‌  ورودت محبوب  ‌و‌  مطلوب ما‌  بودى  ‌و‌  هنگام رحلتت مایه حزن  ‌و‌  اندوه قلب ما‌  گشتى 

̶    درود  ‌و‌  تحیت بر‌ روان عزیزت چه بسیار شر  ‌و‌  بدیها که‌  به‌  واسطه  ‌ى‌  وجود تو‌  از‌  ما‌  برطرف شد  ‌و‌  چه بسیار خیر  ‌و‌  خوبیها که‌  به‌  سبب تو‌  بر‌ ما‌  (از خدا) افاضه گردید

̶    درود بر‌ روانت  ‌و‌  بر‌ شب قدر تو‌  که‌  بهتر (و برتر) از‌  هزار ماه است (که خدا در‌  شانش فرموده «لیله القدر خیر من‌  الف شهر» شب قدر بهتر از‌  هزار ماه بدون شب قدر است شاید یک معنى شب قدر قلب مطهر امام (ع)  ‌و‌  صدر شریف اولیاء خداست که‌  محل هبوط  ‌و‌  نزول فرشتگان  ‌و‌  منبع  ‌و‌  مخزن علوم آسمانى  ‌و‌  اسرار علم لدنى  ‌و‌  مهبط روح القدس است  ‌و‌  لوح محفوظ حق  ‌و‌  کتاب حفیظ  ‌و‌  مبین الهى  ‌و‌  کتاب مکنون انفسى یا‌  نفس کلیه  ‌ى‌  الهیه یا‌  عدل  ‌و‌  سلطنت خلیفه الله است (که لا‌  رطب  ‌و‌  لا‌  یابس الا فى کتاب مبین-  ‌و‌  کل‌  شیئى احصیناه فى امام مبین)

̶    درود بر‌ تو‌  اى ماه (اى شهر الله اعظم) دیروز (که از‌  ایام وصالت بود) چقدر حرص  ‌و‌  اشتیاق به‌  دیدارت داشتیم (و سرگرم جذبه جمالت بودیم)  ‌و‌  فردا (که روز فراق تست) باز چقدر شوق ما‌  به‌  دیدارت شدیدتر خواهد بود

̶    درود بر‌ تو‌   ‌و‌  بر‌ فضیلت  ‌و‌  شرافتت که‌  دریغا امروز از‌   ‌آن فضیلت محروم شدیم  ‌و‌  درود بر‌ رحمت  ‌و‌  برکات ایام گذشته ات که‌  از‌  ما‌  منقطع گردید.

̶    پروردگارا ما‌  اهلیت  ‌و‌  شایستگى بر‌ این ماه عظیم الشان داشتیم که‌  به‌  این ماه ما‌  امت را‌  شرافت دادى  ‌و‌  براى انجام روزه  ‌و‌  عباداتش به‌  لطف  ‌و‌  کرمت موفق فرمودى هنگامى که‌  اشقیاى امت شرافت اوقات  ‌و‌  ایام این ماه را‌  (از جهل  ‌و‌  شقاوت) نشناختند  ‌و‌  از‌  فضیلت برکاتش محروم شدند

̶    اى خدا توئى ولى نعمت ما‌  که‌  به‌  معرفت  ‌و‌  شرافت این ماه ما‌  را‌  برگزیدى  ‌و‌  به‌  آداب  ‌و‌  سننش ما‌  را‌  هدایت فرمودى  ‌و‌  ما‌  با‌  همه تقصیر (و قصور) باز خدایا به‌  توفیق تو‌  بر‌ انجام روزه  ‌و‌  نماز (و آداب) این ماه قیام کردیم  ‌و‌  اندکى از‌  وظائف بسیار این ماه را‌  (به حسن توفیق تو) ادا نمودیم.

̶    پروردگارا پس‌  تو‌  را‌  سپاس  ‌و‌  ستایش مى کنیم  ‌و‌  اقرار به‌  زشتکارى خود  ‌و‌  اعتراف به‌  ضایع  ‌و‌  ناقص بودن اعمالمان داریم  ‌و‌  براى (تقصیرمان در‌  بندگى) تو‌  ما‌  را‌  در‌  دلها عقده پشیمانى است  ‌و‌  بر‌ زبانها با‌  صدق  ‌و‌  حقیقت عذر خواهى پس‌  تو‌  (از کرمت) بر‌ آنچه از‌  اعمال ضایع  ‌و‌  تفریط کردیم اجر کامل بخش که‌  از‌  فضل  ‌و‌  کرم مرغوب  ‌و‌  عطاى محبوب تست که‌  به‌  جاى انواع ذخیره هاى مرغوب پربها عوض قرار دهیم (یعنى تا‌   ‌آن پاداش  ‌و‌  اجر تو‌  که‌  از‌  کرمت عطا کردى ذخیره ما‌  در‌  عالم ابد بهشت خلد سرمد گردد)

̶    و اى خدا عذر ما‌  را‌  از‌  تقصیرات  ‌و‌  کوتاهى در‌  حق بندگیت به‌  واجب از‌  لطف  ‌و‌  کرم بپذیر  ‌و‌  اى خدا کرم کن  ‌و‌  همین عمرى که‌  اکنون داریم به‌  ماه رمضان آینده سال دگر برسان  ‌و‌  چون ما‌  را‌  باز به‌  رمضان آینده رسانیدى ما‌  را‌  یارى کن که‌  به‌  فیض عبادت شایسته حضرتت (تا حدى که‌  قابلیم) نائل ساز  ‌و‌  بر‌ اداء نماز  ‌و‌  طاعتت بدان گونه که‌  شایسته تست لایق ساز  ‌و‌  ما‌  را‌  در‌  جریان اعمال شایسته اى قرار ده‌  (یا به‌  اجر اعمال صالحى رسان) که‌  تدارک حق طاعتت را‌  در‌  دو‌  ماه مذکور از‌  ماه هاى روزگاران توانیم کرد

̶    پروردگارا (کرم کن و) آنچه در‌  این ماه عزیز از‌  ما‌  لغزشى سر‌  زد یا‌  در‌  گناهى واقع شدیم  ‌و‌  عمل خطا  ‌و‌  ناشایسته اى با‌  قصد عمد یا‌  نسیان  ‌و‌  فراموشى انجام دادیم که‌  در‌   ‌آن ظلم  ‌و‌  ستم بر‌ غیر  ‌و‌  هتک احترام دیگران بود پس‌  تو‌  اى خدا بر‌ محمد  ‌و‌  آل‌  پاکش درود فرست  ‌و‌  جمیع  ‌آن لغزش  ‌و‌  گناهان را‌  در‌  پرده (رحمتت) مستور ساز  ‌و‌  به‌  عفو  ‌و‌  کرمت از‌  ما‌  درگذر  ‌و‌  ما‌  را‌  در‌  معرض نظر شماتت کنندگان در‌  میاور (و در‌  پیش چشم معرضین  ‌و‌  شامتین وامدار)  ‌و‌  زبان طعن طاعنان را‌  بر‌ ما‌  باز مگردان  ‌و‌  ما‌  را‌  به‌  کار خیرى بدار که‌  در‌   ‌آن کار محو گناهان ما‌  باشد  ‌و‌  کفاره آنچه تو‌  را‌  ناپسند  ‌و‌  منکر بود گردد به‌  حق رافت  ‌و‌  فضل  ‌و‌  رحمتت که‌  نفاذ نپذیرد  ‌و‌  نقصان نیابد (چون فضل  ‌و‌  رحمتت را‌  حد  ‌و‌  انتهائى نباشد.)

̶    پروردگارا بر‌ محمد  ‌و‌  آل‌  پاکش درود فرست  ‌و‌  مصیبت ما‌  را‌  به‌  فراق این ماه رمضان مبارک در‌  روز عید فطر جبران  ‌و‌  تدارک فرما  ‌و‌  روز عید ما‌  را‌  مبارک گردان  ‌و‌  بهترین ایام روزگارى که‌  بر‌ ما‌  گذشته است از‌  حیث جلب عفو  ‌و‌  رحمت  ‌و‌  محو گناه مقرر فرما  ‌و‌  از‌  جمیع گناهان پنهان  ‌و‌  آشکار ما‌  (به لطف  ‌و‌  کرم) درگذر

̶    و با‌  زوال یافتن این ماه رمضان خطاهاى ما‌  را‌  هم از‌  کتاب ما‌  خارج ساز (و قلم عفو به‌  خطا  ‌و‌  گناهانمان درکش)  ‌و‌  ما‌  را‌  از‌  سعادتمندترین اهل این ماه  ‌و‌  بزرگترین قسمت برهاى  ‌آن مقرر فرما  ‌و‌  وافرتر حظ  ‌و‌  بهره را‌  در‌  این ماه نصیب ما‌  گردان (یعنى از‌  همه مطیعان  ‌و‌  روزه داران که‌  به‌  سعادت  ‌و‌  بهره وافر از‌  ثواب در‌  این ماه مى رسند ما‌  را‌  سعادت کاملتر  ‌و‌  ثواب  ‌و‌  بهره بیشتر نصیب فرما.)

̶    پروردگار او‌  هر‌  کس حق رعایت این ماه را‌  به‌  جاى آورد  ‌و‌  احترام این ماه را‌  چنانکه سزاوار است نگاه داشت  ‌و‌  به‌  حدود وظایف  ‌و‌  آدابش چنانکه باید  ‌و‌  شاید قیام کرد  ‌و‌  از‌  گناهان در‌  این ماه به‌  حقیقت معنى تقوى پرهیزکارى  ‌و‌  تقوى گزید یا‌  آنکه به‌  درگاه حضرتت تقرب یافت تقربى که‌  موجب رضا  ‌و‌  خشنودیت از‌  او‌  گردید  ‌و‌  رحمت (خاص) تو‌  بر‌ او‌  توجه کرد (یا عطوفت  ‌و‌  رافتت شامل او‌  شد) پس‌  اى خدا سهم  ‌و‌  بهره ما‌  را‌  همانند  ‌آن کس از‌  دارائى بى حد  ‌و‌  نهایت خویش عطا فرما  ‌و‌  چندین برابر هم نیز از‌  فضل  ‌و‌  کرمت افزون بخش زیرا فضل  ‌و‌  رحمتت از‌  بخشش کم نگردد  ‌و‌  گنجینه هاى کرمت از‌  عطا نقصان نپذیرد
(گنج تو‌
  به‌  جود کم نیاید
از گنج کس این کرم نیاید)

̶    بلکه همیشه (از ازل تا‌  ابد) بر‌ خلق افاضه مى کند  ‌و‌  معدنهاى احسان تو‌  فناپذیر نباشد  ‌و‌  همانا عطاهاى تو‌  خوشتر  ‌و‌  گواراترین عطاست (بلکه هر‌  معطى  ‌و‌  هر‌  عطا از‌  منبع جود  ‌و‌  عطاى تو‌  از‌  دریاى کرم  ‌و‌  رحمت بى منتهاى تو‌  وجود یافته  ‌و‌  بى عطایت هیچ معطى  ‌و‌  عطائى در‌  عالم هستى نیست)

̶    پروردگارا بر‌ محمد  ‌و‌  آل‌  پاکش درود فرست  ‌و‌  همانند آنانکه در‌  این ماه روزه گرفتند یا‌  تو‌  را‌  به‌  اخلاص عبادت کردند تا‌  روز قیامت مانند همه آنان به‌  ما‌  اهل بیت (ع) یا‌  (به ما‌  امت پیغمبر- ص-) اجر  ‌و‌  ثواب عطا فرما.

̶    اى خدا ما‌  به‌  درگاه تو‌  (از هر‌  گناه به‌  درگاهت توبه مى کنیم در‌  روز فطر که‌  این روز را‌  براى اهل ایمان عید  ‌و‌  روز شادى  ‌و‌  سرور قرار دادى  ‌و‌  براى ملت خود (یعنى ملت اسلام که‌  «ان الدین عند الله الاسلام» دین خدا اسلام است) مجمع  ‌و‌  محفلى آراستى ما‌  در‌  این روز شریف از‌  هر‌  گناه که‌  مرتکب شده ایم  ‌و‌  از‌  هر‌  زشتکارى  ‌و‌  بدى که‌  از‌  این پیش از‌  ما‌  سر‌  زده یا‌  خیال بدى که‌  در‌  دل پنهان داریم توبه مى کنیم توبه  ‌ى‌  کسى که‌  هرگز قصد رجوع به‌  هیچ گناه نکند  ‌و‌  به‌  هیچ خطا  ‌و‌  ناروائى باز نگردد توبه نصوح که‌  خالص  ‌و‌  پاک از‌  هر‌  شک  ‌و‌  ریب باشد پس‌  اى خدا تو‌  از‌  ما‌  این توبه را‌  (به لطف  ‌و‌  کرمت) بپذیر  ‌و‌  از‌  ما‌  راضى  ‌و‌  خشنود باش  ‌و‌  بر‌ این توبه نصوح ما‌  را‌  ثابت بدار (و ما‌  را‌  یارى کن که‌  توبه نشکنیم  ‌و  بر‌ نفس اماره  ‌و‌  شیطان رجیم هنگام اراده معصیت فیروز گردیم  ‌و‌  از‌  نفس  ‌و‌  شیطان به‌  یارى تو‌  اطاعت نکنیم تا‌  توبه ما‌  ثابت بماند)

̶    پروردگارا دلهاى ما‌  را‌  از‌  خوف عقاب  ‌و‌  وعده عذاب  ‌و‌  شوق ثواب  ‌و‌  وعده اجر  ‌و‌  رحمت دائما نصیب گردان (که همیشه از‌  معصیتت به‌  ترسیم  ‌و‌  به‌  طاعتت مشتاق باشیم  ‌و‌  لحظه اى دل ما‌  را‌  از‌  یادت غافل مگردان که‌  اگر ترس  ‌و‌  شوق تو‌  از‌  دل ما‌  بیرون رود دل خانه شیطان شود  ‌و‌  غرق دوزخ عصیان گردد  ‌و‌  از‌  درجات عالى بهشتى به‌  قعر درکات جهنم سقوط خواهد کرد) (دو چشمه خوف  ‌و‌  شوقت را‌  در‌  دل ما‌  جارى ساز) تا‌  ما‌  از‌  شوق بهشت  ‌و‌  نعمتهائى که‌  از‌  تو‌  به‌  دعا درخواست مى کنیم شاد باشیم  ‌و‌  لذت بریم  ‌و‌  از‌  ترس عذابهائى که‌  به‌  تو‌  از‌  آنها پناه مى بریم محزون  ‌و‌  هراسان شویم 

̶    و اى خدا ما‌  را‌  در‌  نزد خود از‌  توبه کنندگان آنانکه بر‌ آنها محبتت را‌  حتم  ‌و‌  لازم «در آیه  ‌ى‌  ان‌  الله یحب التوابین» فرمودى مقرر فرما)  ‌و‌  از‌  آنانکه رجوع به‌  طاعتت را‌  از‌  آنها قبول فرمودى قرار ده‌  اى عادل تر از‌  همه دادگران عالم.

̶    اى پروردگار از‌  خطاهاى پدران  ‌و‌  مادران  ‌و‌  اهل دین ما‌  (و برادران ایمانى ما) از‌  رفتگان  ‌و‌  آیندگان ایشان تا‌  روز قیامت از‌  خطاهاى جمیعشان (به عفو  ‌و‌  کرمت) درگذر.

̶    خدایا بر‌ محمد (ص) پیغمبر ما‌   ‌و‌  آل‌  پاکش رحمت فرست چنانکه بر‌ فرشتگان مقربت رحمت فرستادى.  ‌و‌  باز درود  ‌و‌  رحمت فرست بر‌ او‌   ‌و‌  آل‌  پاکش چنانکه بر‌ انبیاء  ‌و‌  رسولانت درود  ‌و‌  رحمت فرستادى  ‌و‌  نیز درود  ‌و‌  رحمت فرست بر‌ او‌   ‌و‌  آل‌  پاکش چنانکه بر‌ بندگان صالح  ‌و‌  شایسته ات رحمت فرستادى  ‌و‌  افضل  ‌و‌  کاملتر از‌  همه آنان اى خداى پروردگار عوالم بى نهایت چنان رحمت کاملى بر‌ رسول خاتمت ( محمد مصطفى) فرست که‌  برکات  ‌آن رحمت ما‌  را‌  فرارسد  ‌و‌  به‌  نفعش ما‌  نیز نائل شویم  ‌و‌  از‌  برکاتش دعاهاى ما‌  مستجاب گردد که‌  همانا اى پروردگار تو‌  از‌  هر‌  کس که‌  خلق به‌  کرمش راغب  ‌و‌  مشتاقند البته بى نهایت کریم ترى  ‌و‌  از‌  هر‌  کس که‌  خلق به‌  او‌  اعتماد کنند تو‌  محققا کافى تر از‌  او‌  خواهى بود (بلکه تنها توکل  ‌و‌  اعتماد بر‌ تو‌  که‌  کل‌  رحمت  ‌و‌  قدرتى شایسته است نه بر‌ غیر تو‌  که‌  همه فقیر  ‌و‌  عاجز فانى الذاتند)  ‌و‌  تو‌  عطا بخش ترین کسى که‌  از‌  فضل  ‌و‌  کرمش خلق درخواست حاجت کنند  ‌و‌  توئى که‌  بر‌ کل‌  موجودات عالم قدرت کامل دارى.

 

  نظرات ()
مطالب اخیر حضرت امام خامنه ای حضرت فاطمه علیهاالسلام :خداوند امر به معروف را براى اصلاح مردم قرار داد . دلم با یاد زهرا (س) بی قرار است السلام علیک یا فاطمه الزهرا یا بنت رسول الله من نمی گویم چه شد .... سکوت علی(ع) رضایت از فریاد زهرا(س) بود حضرت امام خامنه ای بیانات مقام معظم رهبری در حرم مطهر رضوی احترام حضرت موسی (ع) و حضرت خضر (ع)
کلمات کلیدی وبلاگ حضرت فاطمه (س) (٦۸) سلامٌ علی آل یاسین (٦٥) مهدی(عج) (٦٤) مهدویت (٦۱) شیعه (٦٠) علی (ع) (٥۸) مذهبی (٥٦) تصویر (٥٤) مطالب عمومی (٥٤) برنامه هیئت (٥٤) فرهنگی (٥٢) رمضان (٥٢) خداحافظ رمضان (٥۱) امام شناسی (٤٢) کلام تازه (٤٠) زینب(س) (۳٧) امام خامنه ای (۳٧) امام حسین(ع) (۳٥) آیت الله خامنه ای (۳٥) شعبان (۳۳) عید فطر (۳۳) مقام عظمای ولایت (۳٢) مقام معظم رهبری (۳۱) امام سجاد(ع) (٢٧) ایران (٢٥) حضرت محمد(ص) (٢۳) امام خمینی (٢٢) تکلیف عصر غیبت (۱٩) یادمون باشه (۱٩) پیروی از هدایت (۱٩) ماه رجب (۱٧) گریه بر حسین(ع) (۱٦) منزل حضرت علی(ع) (۱٥) زیارت امام حسین(ع) (۱٥) فاطمیه اول (۱٤) فدک (۱٤) خطبه فدکیه (۱۳) خدا (۱۳) پیام عاشورا (۱۳) اوضاع پرابهام (۱٢) خبر (۱٢) عکس (۱٢) قرآن (۱۱) حضرت عباس (۱۱) ساقی العطاشا (۱۱) امام حسن مجتبی (ع) (۱۱) موکب (۱۱) سفر به نجف (۱٠) سفر به نجف و کوفه (۱٠) مقام امام زمان و حضرت امام صادق (۱٠) این عمار (۱٠) همایش شیرخوارگان (۱٠) علی اصغر(ع) (۱٠) بازگشت از کربلا (۱٠) سقا (۱٠) اربعین حسینی (۱٠) شب قدر (۱٠) محرم (۱٠) عاشورا (۱٠) کربلا (۱٠) ابوالفضل (۱٠) ولایت (۱٠) تفکر (٩) امام باقر(ع) (٩) سیدالشهدا (٩) قبرستان وادی السلام (٩) حجاب (۸) نیایش (٧) امام صادق (ع) (٧) آرامش (٧) پدر (٧) مدینه (٧) نهج البلاغه (٧) لیله الرغائب (٦) عتبات عالیات (٦) تحول اقتصادی (٦) عربستان (٦) اعتکاف (٦) روایات (٦) شعر (٦) انقلاب (٦) غدیر (٦) اطلاعیه (٦) عمر (٦) نوروز (٦) مصرف یارانه ها (٦) همه چیز درباره یارانه‌ها (٦) من و نیروی امنیتی (٦) جهاد اقتصادى (٦) حضرت جواد الائمه (ع) (٦) سفیانی (٦) نماز شب (٦) طرح تحول اقتصادی (٦) هدفمند کردن یارانه ها (٦) کمیت و کیفیت مبلغان (٦) خاورمیانه آتش زیرخاکستر (٦) تحلیل خروج سفیانی (٦) پاییز و بچه ها (٦) شدیدالایمان (٦) خاک بازی طفلان (٥) خطر وهابیت (٥) صله رحم (٥) عید غدیر (٥) امام موسی کاظم (ع) (٥) پیام به مردم مصر (٥) حضرت هود و صالح(ع) (٥) امام رضا (ع) (٥) امام هادی (ع) (٥) سوریه (٤) طنز (٤) لبنان (٤) چیزی شبیه به طنز (٤) وادی السلام (٤) اس ام اس روز مادر (٤) ابوموسی جزیره ایرانی (۳) اعتیاد (۳) آیت الله بهجت (۳) تبریک سال نو (۳) مصر (٢) بحرین (٢) وزیر نیرو (٢) صهیونیزم (٢) وهابیت (٢) رقیه (س) (۱)
دوستان من جدیدترین مسیجها و قشنگترین عکسها خبرگزاری ایران و جهان زئوس وبلاگی متفاوت گروه هنری مدیسه زمزمه های سبز محب الزینب لواشک ترش حامد تیموری بازمانده آخر جایی دیگر باغ رضوان آل ياسين مهدوي شهدا محب مهسا پریسا باغ رضوان امام رضا زوارالحسین خانه خوبان محب ولایت چشمه ریگی سولماز و پدر دیکشنری آنلاین هيات اهل بيت (ع) پرنیان(حمید زارعی) عزاداری سنتی بوشهر حاج عمار افسر جنگ نرم پرتال زیگور طراح قالب