کلام حضرت علی(ع) در خصوص حضرت فاطمه (س)

 

 

می دانیم که کلام امیر (ع)، مولای متقیان، سرشار از نکات زیبای ادبی و کلامی ست که معجزه ی ایشان در بلاغت زبان عربی ست.

این سخنان که خواندنش سوز دل را بیشتر و می کند و اگر بفهمیم که چه فرموده، آسایش را از ما سلب می کند نیز سرشار از نکاتی این گونه است.

آن چه این جا مورد اشاره قرار می دهم، پیوند ظریف کلام و اعتقاد قلبی ست که با مهارت توسط مولایمان بیان شده است.

ایشان می فرماید:

 

...  فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِیعَةُ، وَ أُخِذَتِ الرَّهِینَةُ

: ... ای رسول خدا! همانا که ودیعه ای که سپرده بودی، باز گردانده شد و آن چه به گرو نزدم نهاده بودی، گرفته شد.

 




 

داغ در همین جاست که می فرماید باز گردانده شدو  گرفته شدو فعل مجهول به کار می برد، یعنی امانت و ودیعه ات را از من ستاندند،و رهینه ات را از من گرفتند.

گویا می فرماید به من دستبرد زدند و مرا مورد هجوم قرار دادند و آن گوهر دردانه ای که در صدف اهل بیت نگه داری اش می کردم، و تمام هستی و رکنم پس از تو بود

 



از من غارت کردند...

 

/ 1 نظر / 2 بازدید